Category Archives: Genel

tünel

bir bir
direkler gibi geçer
yaşlar
buğudan ağır
camlara tutunamamaktadır

bir iki
damla indikçe
büyür sanır
oysa birikmeden
yaşlanamamaktadır

sonra nispet yapıp
düşmeye başlar gökyüzü
yüzlerce düş kırılır
traverslerin üzerinde
âh’lar kalır

ve nihayetinde
soluğu
karanlıkla çarpışır
daha yaşlanmadan
dağın dibine vurur

TAÇ

-Yaş kadının gözlerine değil
Saçlarına yaraşır-

Yağmur damlası kelebek
Kelebek sonbaharda yaprak

Yaprak kadına taç olur ancak

GECE

Asık suratlı bir camekan
Yüzümü ödünç alıyor
Birkaç adım ilerde
Çığlık atıyor köpekler
Dört ayağa
Ve bolca dişe
Değiyor karanlığın kanı

Usulca dönüyorum köşeden
Yine de
Kuytuların gözleri kamaşıyor
Kırmızı neon ışıklar
Islak sokağa dökülüyor
Kusmuk gibi
Kusmuk gibi
Karanlığın kanı

İnsanları görüyorum sonra
Camekanlardan ödünç almışlar yüzlerini
Sigara uzatıyorlar birbirlerine
Kokuyu bastırmaya kalkıyorlar
Köpekler çığlık çığlığa
Işıklara değmekten kaçıyorlar

YAZIK ZAMAN YAZILAN

Ne çok takvim yaprağı sararmış, düşmüş duvardan. Bir ada gibi kendimi –dört tarafım sevdalarla çevriliydi ya hani– ve orada sakladığım hazine sandığındaki şiirlerimi ne çok yalnız bırakmışım.

Ne zamandır kara –defterimdeki beyaz yaralara merhem– kurşun gibi düşmemişim o kağıttan denize.

Ücra köşelerimin çok bulutlu –ertesi sağanak– sızılarını nasıl da unutmuşum, soldurmuşum orada açan yaban çiçeklerimi.

Oysa ben  düşlerimi bedenime iliklemiştim. Donmayacaktım, en derin uykuya dalsam dahi.

(Hatta o düşlerden birinde, Ankara’nın puslu gecelerinden birinde ıssız ve izbe bir sokağın –soğuktan– titreyen lambası bile güneş gibi doğmuştu üzerime.)

Ne kadar boşa nefes almışım sigaramdan, kül olmuş, uçmuş, hasretten başka tüten hiçbir şey kalmamış ellerimde.

Ne çok üşümüşüm meğerse.

Zirveye ramak rakımlı bir sevdaya sevdadan düşmüştüm zamanında
Zamanında düşmeyi de iyi beceriyordum aslında
Newton’un kafasına düşen elma misali
Marifet mi pek bilinmez ama
Düştüğüm yer hep aynıydı zira

Evvelden şimdiye uzanır hikaye
De
Da
Malum
Noksan kalmış bir şiir daha
Anlayacağınız bir gol daha yedim
Yine tam noksana

Gerisi ve şiirin ismi
PALAVRA

%d blogcu bunu beğendi: